Zapraszam

Ponieważ zawiesiłam tego bloga chcę was zaprosić na mojego drugiego tylko że o 1D (One Direction ) to link :
http://chwila-ktora-zmienia-wszystko.blogspot.com/ - zapraszam i piszcie komentarze można je pisać bez konta !!!

WAŻNE !!!

Ważne !!!

  Ponieważ nie widzę chęci czytania tego bloga, postanawiam go zawiesić.Może jeszcze go odwieszę ale na to się nie zapowiada. Dlaczego ? Bo nie piszecie komentarzy i widzę strasznie mało like na FanPage bloga. Jeżeli zobaczę więcej komentarzy i like może odwieszę bloga.

P.S. Komentarze można pisać bez konta !!!  

 

Rozdział 25

Rozdział 25

 

A może powinnam znowu być z Leonem ? Przecież on nic mi nie zrobił. Jeśli to co mówi jest prawdą, to na prawdę powinnam mu przebaczyć. W końcu żyje się raz. Ale jeżeli on kłamie ? Jaką mam pewność że jego słowa to prawda ?  On chyba musi mówić prawdę skoro siedzi całe dnie przed domem próbując ze mną porozmawiać. Tak on na pewno mówi prawdę ! Przebaczę mu tym razem ale kolejnego razu nie przeżyję. A co z moimi myślami o zostaniu starą panną ? Przeminęły tak jak przemijają minuty na zegarze.

Kolejnego dna zjadłam śniadanie nic specjalnego dwie kanapki z dżemem i moją ulubioną herbatą z liczi. Popatrzyłam w telewizor bez sensownie a potem usłyszałam dzwonek do drzwi.Pobiegłam otwożyć. O dziwo nie zastałam Leona lecz tego jego kolegę co kazał mi się odczepić od Leona.  

-Słuchaj - powiedział bez serca- Leon jest strasznie nie szczęśliwy i płacze całe dnie proszę przebacz mu nie wiem za co ale mu przebacz  - dokończył.

-Ale mówiłeś...-powiedziałam ale mi przerwał.

-Wiem co mówiłem ale cofam to ! Jesteście dla siebie stworzeni !

-Ale jakim prawem ty masz przepraszać mnie za niego ? Hm.. Słucham ?! -powiedziałam 

-... - nic nie odpowiedział i poszedł.

Za jakieś pół godziny kolejne pukanie do drzwi. Poszłam otworzyć. Leon. To był Leon.

-Wiem co zrobiłem przebaczysz mi Natalko ?- powiedział łaskawie łapiąc mnie za ręce.

-Tym razem tak, ale nie chcę żeby to znowu się zdarzyło ! 

-Jesteś kochana ! - wykrzyknął i przytulił mnie z całej siły 

-Chcesz mnie zabić ? - powiedziałam ostatkiem sił 

-Nie - powiedział i się odsunął 

-Wejdź do środka. - powiedziałam  łagodnie 

-Mogę ?- rzekł nieśmiało .

-Tak możesz - powiedziałam i się uśmiechnęłam  

Poszłam do kuchni i nalałam do szklanek lemoniady, którą potem przyniosłam Leonowi. 

-Trzymaj - powiedziałam

-Dzięki, co cię nakłoniło żeby mi wybaczyć 

-Wyzuty sumienia ale nie ruszajmy już więcej tego tematu dobrze ?

Leon nic nie odpowiedział tylko się uśmiechnął. Gadaliśmy jakiś czas. Trochę śpiewaliśmy i napisaliśmy piosenkę na duet. Ten dzień minął mi bardzo przyjemnie mimo że miałam spory z Leonem było ok. W trakcie jednej z rozmów z Leonem ktoś zadzwonił do drzwi.Poszłam otworzyć i ku mojemu zdziwieniu prze de mną stał Kuba z kwiatami.

-Cześć pomyślałem że w padnę co robisz?

-A ja jestem tu z Leonem ale jak chcesz to chodź.

-Może innym razem. - widziałam jak do jego oczu nalewają się łyzy

-To jak chcesz -powiedziałam po tych słowach Kuba pobiegł jak najszybciej gdzie pieprz rośnie.

-Kto to był ? - zapytał Leon 

-A... Kuba 

-Aha.. A co chciał ?

-Pytał się co robię i tyle. Byłeś tu nie słyszałeś ? - powiedziałam z lekkim oburzeniem 

-No nie chciałem podsłuchiwać. 

Tylko się uśmiechnęłam.Po tych słowach Leon popatrzył się na mnie i poszedł. To było dziwne bez żadnego słowa pożegnania. Coś jest nie tak. Co mu się stało ? Pewnie jutro będzie się zachowywał jakby mnie nie znał. Po co  ja mu przebaczyłam  po co ?  
----------------------------------------------------------------------------------------------
Wiem długo nie pisałam więc postawiłam wstawić :) Mam nadzieję że się podoba przyszły rozdział będzie wkrótce :)